Dr. Stanisław Pazio - ginekolog-położnik Dr. Stanisław Pazio - ginekolog-położnik Dr. Stanisław Pazio - ginekolog-położnik

Prywatny Gabinet Ginekologiczny - Dr. Stanisław Pazio specjalista położnictwa, chorób kobiecych i andrologii - Warszawa ul.Sobieskiego 104 lok.33 IIIp. tel.  0 601 312 753

Naturalna:
-Metoda Billingsów
-Metoda termiczna

-Metoda term-objaw

Mechaniczna:
-Prezerwatywa
-Kapturki i krążki

-Wkładki domaciczne

Chemiczna:

-Globulki i kremy

Hormonalna:
-Tabletka "po stosunku"
-Tabletka hormon.
-Światowe nowości

 

-Pierwsze objawy

Opieka lekarska:
-Informacje
-Pierwsza wizyta
-Podstawowe badania
-Badania dodatkowe
-Karta przebiegu ciąży

-Harmonogram wizyt

-Żywienie ciężarnej

 

-Cesarskie cięcie
-Poród rodzinny


 Terapia

Hormonalna terapia zastępcza

Hormonalna terapia zastępcza jest to metoda leczenia dolegliwości menopauzalnych, której wdrożenie powinno się odbyć po dokładnym przeanalizowaniu wskazań, przeciwwskazań oraz zgodnie z wola pacjentki.

HTZ jest terapią długotrwałą korzystny efekt w wyregulowaniu gospodarki hormonalnej oraz w zwiększeniu masy kości obserwuje się kilka lat od rozpoczęcia leczenia dlatego należy pamiętać, że podczas tego rodzaju leczenia pacjentka powinna pozostawać pod stałym nadzorem specjalisty.

Badania konieczne przed zastosowaniem Hormonalnej Terapii Zastępczej

Ponieważ hormonalna terapia zastępcza jest związana z podawaniem terapeutycznych dawek hormonów płciowych żeńskich, należy przed jej zastosowaniem wykonać komplet badań diagnostycznych, który pozwoli na ocenę organów narażonych najbardziej na niekorzystne wpływy podawanych preparatów hormonalnych. Dzięki temu uzyskać można pewność, że zastosowana terapia nie jest obarczona zagrożeniem dla zdrowia pacjentki.

Badanie ginekologiczne pozwala na identyfikacje i ocenę obecności np. mięśniaków macicy. Pamiętajmy, że w okresie menopauzy ich wzrost jest zahamowany z powodu braku hormonów płciowych żeńskich. W momencie zastosowania Hormonalnej Terapii Zastępczej możemy generować ich rozwój.

Badanie sutków pozwoli na wykluczenie lub potwierdzeni obecności podejrzanych zgrubień i guzków, które przed terapią należy poddać dokładniejszej ocenie.

Przed zastosowaniem Hormonalnej Terapii Zastępczej konieczne jest również wykonanie badania cytologicznego szyjki macicy

Oznaczenie profilu lipidowego (cholesterol, HDL, LDL i trójglicerydy) we krwi pozwoli na ocenę ryzyka chorób związanych z nieprawidłowościami dotyczącymi przemian tych substancji w organizmie.

Mammografia musi być bezwzględnie wykonana przy podejrzanej zmianie w sutku. Również bez takiego podejrzenia jest niezbędne, ponieważ może zdiagnozować bardzo małe guzki sutka. Podejrzenie zmiany nowotworowej wyklucza zastosowanie estrogenoterapii.

Przy nieprawidłowych krwawieniach z dróg rodnych należy wykonać diagnostyczne łyżeczkowanie jamy macicy celem wykluczenia patologii toczących się w śluzówce jamy macicy.

Estrogenowa Hormonalna Terapia Zastępcza

Podawanie estrogenów w hormonalnej terapii zastępczej jest konieczne:

  • gdy stwierdzamy ewidentne objawy niedoboru estrogenów, a nie ma przeciwwskazań do tego typu działań terapeutycznych

  • u kobiet ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia osteoporozy

  • u kobiet bardziej narażonych na choroby układu krążenia związane z miażdżycą naczyń krwionośnych

  • u kobiet, u których menopauza wystąpiła przedwcześnie

  • u kobiet, operowanych, z zaburzeniami hormonalnymi itp.

Przeciwskazania do stosowania estrogenów jako HTZ


Przeciwwskazania bezwzględne takie, które absolutnie wykluczają podawanie estrogenów:

  1. nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych nie wyjaśnione przy pomocy biopsji endometrium

  2. stan po niedawno przebytym zawale serca

  3. choroba zakrzepowa tocząca się lub niedawno przebyta

  4. aktywne choroby wątroby

  5. nowotwory piersi i śluzówki jamy macicy

Przeciwwskazania względne takie, które dopuszczają stosowanie estrogenów w HTZ, ale pod ścisłą kontrolą lekarską:

  1. endometrioza

  2. przewlekłe choroby wątroby, w tych przypadkach można rozważyć terapię

  3. choroby woreczka żółciowego

  4. nadciśnienie tętnicze

  5. zapalenie żył

  6. migrenowe bóle głowy

Sposoby podawania estrogenów:

  • Terapia doustna
    w postaci tabletek hormonalnych. Ich przemiana w organizmie i działanie jest obecne po ich pierwotnym przejściu przez wątrobę. Stąd wynika przewaga terapii przezskórnej w przewlekłych chorobach tego narządu estrogeny proste przezskórne nie przechodzą przez wątrobę i tym samym jej nie obciążają

  • Terapia przez skórna (plastry)
    posiadają przewagę nad terapią doustną u pacjentek z chorobami uniemożliwiającymi stosowanie tabletek. Są wygodne w użyciu jednak czasem powodują reakcje alergiczne za strony skóry

  • Terapia domięśniowa
    zastrzyki nie są popularną metodą stosowania Hormonalnej Terapii Zastępczej jednakże metodą alternatywna w indywidualnych przypadkach

  • Terapia miejscowa
    kremy dopochwowe są skuteczne w terapii zmian menopauzalnych w obrębie tkanek pochwy

Progestageny w Hormonalnej Terapii Zastępczej

Stosowane głównie w celu zniwelowania ryzyka raka endometrium, czasami mogą same znosić niektóre dolegliwości menopauzalne.

Tibolon stosowany obecnie jako jeden ze standardów HTZ jest środkiem nieco odmiennym niż dotychczas opisane, łączące działanie estrogenów i progesteronu. W macicy działa jak progestagen, a więc chroni przed rakiem endometrium, W kościach zapobiega utracie ich masy - skuteczny w leczeniu osteoporozy, Znosi objawy menopauzy w postaci takie jak uderzenia gorąca i nocne poty w stopniu podobnym jak estrogeny.

Sposoby prowadzenia Hormonalnej Terapii Zastępczej

  • Leczenie z występującymi okresowymi krwawieniami
    Polega na podawaniu doustnym estrogenów od 1 do 25 dnia cyklu miesięcznego i jednoczesnym dołączeniu progestagenu od 13 do 25 dnia cyklu. U większości stosujących te formę terapii po kilku dniach następuje krwawienie miesięczne. Alternatywą jest podawanie estrogenów w terapii przez skórnej przez 21 dni z równoczesnym podawaniem tabletek progestagenowych od 13 do 25 dnia cyklu. Innym sposobem jest przylepianie plastrów zarówno z estrogenem i progesteronem.

  • Leczenie ciągłe bez okresowych krwawień
    Stosowane u kobiet, które nie chcą miesiączkować - polega na ciągłym podawaniu estrogenów i progestagenów w związku z czym nie dochodzi do powstania niedoboru tych substancji i pojawienia się miesiączki.
    Terapia Tibolonem jest również pozbawiona okresowych krwawień.

  • Leczenie samymi estrogenami u kobiet z usuniętą macicą
    Ponieważ w przypadku braku macicy ryzyko raka endometrium nie istnieje, stosowana jest u tych kobiet terapia wyłącznie estrogenowa.

Problemy w trakcie Hormonalnej Terapii Zastępczej

  1. Utrzymujące się dolegliwości menopauzalne. Problem może polegać na zbyt małej dawce zastosowanych estrogenów - wówczas należałoby rozważyć jej zwiększenie. Aby wykluczyć lub potwierdzić hipotezę o zbyt małej dawce lub ilości krążących we krwi estrogenów należałoby pobrać krew i zmierzyć stężenia krążących w niej estrogenów co da jasną odpowiedź na pytanie o ilość hormonu we krwi.

  2. Krwawienia w trakcie stosowania Hormonalnej Terapii Zastępczej Należy rozważyć dwie przyczyny :

    • zbyt mała dawka progestagenów - zwiększyć dawkę

    • zbyt duża dawka estrogenów - zmniejszyć dawkę

    pamiętając jednak o ryzyku osteoporozy i wdrażając odpowiednia terapię.

    Niewyjaśnione obfite krwawienia z dróg rodnych są wskazaniem do biopsji endometrium celem wyjaśnienia przyczyny.

  3. Zbyt duże dolegliwości związane ze stosowaniem preparatów progesteronowych Należałoby rozważyć zmniejszenie ich dawki, zastosować inny rodzaj preparatu. Firmy farmaceutyczne produkują preparaty progestagenowe o rozmaitym typie i sile działania. Takie jednak wątpliwości wymagają indywidualnego podejścia przez lekarza do problemu związanego z dolegliwościami tego typu. Można również rozważyć terapię tylko estrogenową.

  4. Niekiedy obserwowany jest spadek libido.
    Problem polegający na współdziałaniu wielu czynników: psychologicznych, emocjonalnych i organicznych. Czasami skutek leczniczy osiągany bywa przy podawaniu niewielkiej ilości androgenów w trakcie Hormonalnej Terapii Zastępczej.

Leczenie osteoporozy

Estrogeny zmniejszają wypłukiwanie wapnia z kości, powodują lepsze przyswajanie wapnia z pokarmów i preparatów doustnych, ograniczają wydalanie wapnia przez nerki.

Wapń to pierwiastek budulcowy dla kości. Kobiety w wieku menopauzalnym potrzebują dziennie około 1500 mg tego pierwiastka, przy czym stosujące estrogenową terapię zastępczą tylko 1000 mg. Dlatego wapń powinien być podawany kilka razy dziennie w małych dawkach, z uwzględnieniem ilości spożywanej w diecie w postaci produktów mlecznych.

Witamina D. Jej niedobór jest dość rzadko spotykany, ale może wynikać np. ze zbyt małej ekspozycji na słońce. Witamina D wytwarzana jest bowiem w skórze pod wpływem światła słonecznego. Dzienne zapotrzebowanie na witaminę D jest u starszych osób dwa razy większe niż u młodszych i w przypadku osteoporozy należy rozważyć jej podawanie.

Podawane są również preparaty fosforanowe oraz kalcytonina. Jest to hormon powodujący lepsze uwapnienie kości i tym samym wzmocnienie ich struktury i zniwelowanie objawów choroby oraz inne preparaty pomocnicze.

Alternatywne metody terapeutyczne

Objawy naczynioruchowe w postaci uderzeń gorąca można próbować leczyć samymi progestagenami, preparatami klonidyny lub bromokryptyną.

Suchość pochwy można leczyć innymi niż hormonalne środkami zwilżającymi.

 

-Upławy -Fakty
-Nadżerka -Typowe objawy
-Endometrioza -Rozpoznanie
-Nowotwory piersi -Terapia
-Rak szyjki macicy
-Rak jajnika
Dr. Stanisław Pazio - ginekolog-położnik