|
|
Poród rodzinny
Oddziały ginekologiczno-położnicze w pewnym stopniu
mogą modyfikować zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia (WHO),
poprzez ustalenie swojego wzorca prowadzenia porodu. Głównie zależy to od
liczby pacjentek, warunków lokalowych, zaangażowania personelu medycznego
oraz doświadczenia z rodzącymi. Podstawowym zadaniem każdego oddziału
jest stworzenie jak najbardziej godnych warunków dla rodzącej kobiety,
zapewnienie konkretnej pomocy medycznej w trakcie porodu oraz ułatwienie w
nawiązaniu więzi między matką i dzieckiem poprzez ich stałą obecność
ze sobą po porodzie.
Zgodnie z wytycznymi WHO
z 1985 roku poród rodzinny jest to poród:
-
odbyty przy stosunkowo niewielkiej ingerencji ze strony personelu
medycznego oraz aparatury,
-
z zapewnieniem intymności oraz bliskości osób życzliwych (najczęściej
męża),
-
z położeniem dziecka na brzuchu matki bezpośrednio po urodzeniu,
-
z systemem rooming-in, tzn. stałą obecnością matki i dziecka po
porodzie,
-
z możliwością karmienia piersią bezpośrednio po porodzie, a
potem według potrzeb dziecka.
Warunki te zapewniają sale porodu rodzinnego, które winny odpowiadać
psychicznym oczekiwaniom rodzących kobiet tak, aby poród przebiegał możliwie
najbardziej naturalnie, najprościej i najbezpieczniej. Sale wystrojem są
zbliżone do warunków domowych. Uzyskuje się to poprzez kolor ścian,
ozdoby i obrazy na ścianach, firanki w oknach, umieszczenie regału,
stolika z fotelami, gdzie można wygodnie usiąść. Stopniowanie światła
umożliwia przyciemnienie i wprowadza nastrój intymności i skupienia
Radio umożliwia słuchanie muzyki. Najbardziej zachęca się do słuchania
kaset z muzyką poważną, gdyż wg badań prenatalnych, działa ona
uspokajająco na dziecko, a także relaksujące na matkę. Para rodząca
ma do wyłącznej dyspozycji łazienkę z wanną. W wyposażeniu sali jest
czajnik, który umożliwia mężowi przygotowanie np. herbaty dla małżonki.
Do picia poleca się paniom również wodę mineralną, najlepiej
niegazowaną oraz soki owocowe.
Kobieta rodząca w trakcie porodu może zachowywać się spontanicznie -
przybierać najbardziej dogodna dla niej samej pozycję. W tym celu ma do
dyspozycji kanapę, worek sacco, piłkę, materac, uchwyty na ścianach,
które są dodatkowym wyposażeniem sali.
Aby zaspokoić u rodzącej potrzebę prywatności umieszcza się ją w małym
pomieszczeniu, gdzie nie będzie poddana rutynowej obserwacji, np.
szerokiego gremium medycznego. Z tego względu bardzo ważne jest wcześniejsze
wprowadzenie kobiety na salę porodową, "oswojenie się z nią",
jak również delikatna i dyskretna opieka położnej i lekarza. Świadkowie
narodzin winni być wrażliwi, delikatni i czuli. Dotyczy to nie tylko
personelu opiekującego się rodzącą kobietą, ale i osób bliskich.
Dawniej poród był sprawą wyłącznie kobiet. W chwili obecnej w USA i
na zachodzie Europy obecność męża czy najbliższej rodziny jest czymś
naturalnym. U nas, w Polsce dla jednych staje się to pewnego rodzaju modą.
Dla drugich jest domaganiem się świadomego uczestnictwa w akcie narodzin
dziecka oraz prawa do zapewnienia współpracy z rodzącą żoną. Zdarza
się, że jest to zwykłym zaspokojeniem ciekawości.
Należy jednak pamiętać o tym, że w szpitalu, nawet w tzw. warunkach
udomowionych musi istnieć nadzór medyczny ze względu na możliwość
powikłań. Z tego względu lekarz i położna, w zależności od
zaawansowania akcji skurczowej, są dostępni i kontrolują przebieg porodu.
W razie wystąpienia jakichkolwiek komplikacji rodząca przenoszona jest na
salę porodową, gdzie istnieją warunki do pełnego nadzoru aparaturowego i
w razie konieczności natychmiastowego rozwiązania operacyjnego przez cięcie
cesarskie. Para jest wcześniej poinformowana o możliwości zaistnienia
takiej sytuacji, jeśli pojawią się powikłania.
|
 |
